symphonic melodies

geri döndüm!

2010-05-05T12:37:00.001-07:00

çok tembelim evet. hep bir bahanem var. yazamadım, yazacak birşey yoktu, internet yoktu, elektrik kesikti, vs. yazmamak için bahane çok. aslında bir sürü şey oldu. mesela bugün yeni işimde 6 ayımı doldurdum, yani artık yeni işim değil, eskidim. istanbula gittim geçen hafta mesela. hatırladıkça fena alıyorum, gelmek istemedim, ne kadar güzeldi anlatamam. belki ilerleyen yazılarımda üşenmezsem bahsederim biraz bu geziden.
bahar geldi, benim mevsimim. belki de bu ay doğduğumdandır, en çok mayıs ayını severim ben. herşeyi başka güzel olur bu ayın. havası, suyu, meyvesi, uykusu...
artık elimden geldiğince yazmak istiyorum. bu yazı yeni bir başlangıç olsun.

Kısaca 2009

2009-12-27T23:14:00.000-08:00

yeni bir haftaya başladık. yılın son haftasına. bu yıl çok farklı geçti benim için. ilk defa gerçek anlamda bir işim olmadan bu kadar uzun zaman geçirdim mesela. iğrendiğim finans sektörünü teğet geçtim. kek yapma profesörü oldum, çeşit çeşit denedim. sabah programlarına göz attım. yemek programlarını kaçırmadım. ev kadını olmak neymiş anladım. uzun süre bu tempoda devam eder kendinize bir uğraşı bulmazsanız kafayı yersiniz, öyle birşeymiş. ayrıca 2009'da bol bol da kitap okudum. daha sakin biri oldum, hırslarımı törpüledim. basit zevklere odaklandım, sağlığın, huzurun kıymetini bilmeye devam ettim. bol bol yüzdüm, rakı balık muhabbeti yaptım. en sevdiğim yemekleri yedim, canımın istediği tatlıları yedim. mutlu oldum. yeni bir iş buldum, yeni iş arkadaşlarım oldu. hep şükrettim, herşey için!!!

hello again:) !

2009-11-30T09:52:00.000-08:00

selamlar efendim. evet uzun zamandır yazmadım. biliyorum kabahatim büyük. ama gerçekten zamanım olmadı hiç. ya da üşendim dürüst olmak gerekirse. neyse ben ne yaptım bu uzuuun zaman içinde? yeni bir işe girdim, çalışıyorum. artık sıkılmaya paydos. eski işimden daha iyi mi derseniz bilmiyorum. hem daha iyi hem daha kötü. değişik açılardan bakıldığında cevabım bu olabilir ancak. neyse işte, dedim ya, sıkılmaya paydos:) önemli olan bu.
sosyal aktivitelere de zaman ayıramadım bir süredir. ama yenileri var yolda nasıl olsa. grip belimizi büktü, ortamlara girmeye de korkar olduk. dikkat ettik de ne oldu, yine hasta olduk. caaanım kurban bayramı tatilini evde yatarak geçirdik. tv 'de de bişey yoktu. tüm tv kanallarını kınıyorum. yaratıcılık yerlerde. bayram boyunca o iğrenç sabah programlarını bile mumla arattılar yani, bravo. ay bi de hava da bir güzeldi ki sormayın. gıcıklık bu ya, gezecek olsak yağmur fırtına, kıyamet kopardı. neyse buna da şükür, ne yapalım. para harcamadık bahaneyle, işin iyi tarafından bakmak lazım:) herneyse demek ki neymiş, bayramlarda, tatillerde gezmeye gidileceeek. hasta olunmayacaaak. evde oturulmayacaaak. yoksa böyle patlarsın işte sıkıntıdan.

Sosyal aktivite

2009-10-25T12:57:00.000-07:00

Cumartesi akşamı "bu da benim ailem" adlı oyunu izledim. Eğlenceli bir oyundu. Uzun zamandır tiyatroya gitmiyordum. Gerçekten değişiklik oldu. Daha sık gitmeli, ot gibi yaşamanın alemi yok. Tiyatroseverlere tavsiye ederim, bu oyunu izleyin.

Sevmek zamanı

2009-10-25T12:11:00.000-07:00

Herkesi eskilere gitmeye davet ediyorum şimdi. Hatırlar mısınız, hani eskiden, bizim çocukluğumuzda bir Oya-Bora ikilisi vardı. Cicili bicili giyinirlerdi. Neşeli şarkılar söylerlerdi. Romantik şarkıları da fena değildi. Ben çocukken çok severdim onların şarkılarını. Hala da hatırlarım sözlerini o şarkıların. Geçen gün Oya Küçümen ile ilgili bir haber okudum gazetede. Ama fotoyu görünce önce bi tanıyamadım, emin olamadım o mu değil mi diye. O kadar değişmiş ki. Çok yaşlı görünüyordu. Kedileriyle beraber mi yaşıyormuş neymiş. Yani anlayacağınız o da inzivaya çekilen sanatçılarımızın kervanına katılmış. O eski badem gözlü, çıtıpıtı, bıcır bıcır Oya Küçümen'den eser kalmamış. En son "bana bir masal anlat baba" şarkısını söylemişti. Sanırım çizgifilmlerde seslendirme yapıyor hala, sesi pek değişmemiş anlaşılan ama görüntüsü çook değişmiş.
"Sevmek Zamanı" diye bir şarkıları vardı. Hatırlayan vardır mutlaka. İşte onun enstrümantal versiyonunu Goran Bergovic yapmış, dinleyince hoşuma gitti, çocukluk günlerimi hatırladım. Ront derdik biz, dans gruplarımız vardı. Bütün milli bayramlarda boy gösterirdik. Övünmek gibi olmasın ben de kızların baş dansçısıydım hep:) Ne güzel günlerdi. "Sevmek zamanı"nı siz de hatırlayın diye Goran B.versiyonunun linkini ekliyorum buraya.

Goran Bergovic- Kustino Oro
http://mp3dinle.web.tr/goran-bregovic-%E2%80%93-kustino-oro-mp3.html

Ebruli

2009-10-23T01:52:00.000-07:00

Hakkında çok şey yazıldı. Çok eleştirildi. Ekranda pilates yapıyor diye bazıları dalga geçti hatta. Ama bence Ebru Şallı bu işi başardı. Bence takdir edilmesi gerekir. Çünkü kadın zor bir evlilik geçirdi. Sonra boşandı. Bocalamadı. Hayatına devam etti. Mutluluğu ikinci eşinde buldu. Çok şeker bir çocukları var. Spor yapıyor, kendine dikkat ediyor, çok güzel yemekler yapıyor, kendinin ve ailesinin sağlığına önem veriyor. Son derece de başarılı buluyorum. Şu sıralar TV8'de Ebruli diye bir programı var. Programa lüzumsuz kişileri konuk etmiyor diğerleri gibi. Ağlak konularla uğraşmıyor. Kendini kırk yıllık psikolog zanneden kültürsüz meslektaşları gibi millete akıl vermeye çalışmıyor, konuklarını azarlamıyor, işlediği konuları cıvıtmıyor, sündürmüyor. Programda sağlıktan, müzikten, tiyatrodan, kitaplardan bahsediyor. Bence çok büyük bir aşama kaydetti Ebru Şallı. Programını evde olduğum sürece haftaiçi hergün izliyorum. Ve yürekten tebrik ediyorum. Keşke her sabah programı yapan ya da yaptığını zanneden diğerleri de onun gibi çıtasını yükseltebilse de zavallı ev kadınları, kocalarına yemek yapmak, ev temizlemek ve günlere gitmekten başka eğlenceleri olmayıp, o tiplerin programlarını izleyerek beyinlerini sulandırmak yerine, izleyeceklerse Ebruli gibi programları izleyip, o kadın da ne anlarmış gibi aslında kıskançlıklarından kaynaklanan önyargılarından sıyrılarak Ebru Şallı gibi hayata ve yaşamaya önem veren, kendini geliştiren insanları biraz örnek alsalar. Dedikodulara zaman ayırmak yerine biraz kitap okusalar, araştırma yapsalar, evlendik tamamdır deyip kendilerini salarak fıçı gibi şişip hayatı boşvermek yerine biraz da kendileri için yaşasalar. Üzülüyorum. Etrafta o kadar çok zavallı kadın var ki...

Secret

2009-10-15T09:21:00.000-07:00

Ay ben tembelim galiba biraz. Bir de bol bol vaktim olmasına rağmen. Şu bloguma kaç gündür yazamıyorum. Benim bir şeye alışmam zaman alıyor, bu da böyle bir süreç herhalde. Bende ne var ne yok? Yeni hiçbir şey yok ne yazık ki. Yine evdeyim yine evdeyim. Bu aralar modaya sardım. Ne giyilir, ne renk moda, hangi ayakkabı, hangi çanta, elbise mi etek mi, böyle kızsal mevzulara merak saldım. Ama çok zevk alıyorum bunlarla ilgilenmekten. Herkese tavsiye ederim, kafa dağıtıyor insan.
Mesela çanta modellerine acayip ilgim var benim. Nerede olsa tek tek bakıyorum, inceliyorum. Yorum yapıyorum mutlaka. Bu ilgimi kazanca dönüştürsem fena olmaz aslında:)
Şimdiki hedefim hep olumlu düşünmek ve kendimi içinde olmak istediğim durumdaymışım gibi hayal etmek. "Secret" olayı yani. En iyi arkadaşımın tavsiyesi:) İşe yarayacak mı bakalım, görücez.

Aslında...Ne güzel olurdu!

2009-10-09T13:19:00.000-07:00

Bloguma çok sık yazamıyorum. Bu aralar hep işim çıktı, ilgilenemedim. Aslında fotoğraf makinam olmasını istiyorum bir an evvel. O zaman yazmak için daha çok malzemem olacak. Güncel şeylerden bahsetmek istemiyorum çünkü tümü can sıkıcı. Ben hep güzel şeylerden bahsetmek istiyorum burda. Okudukça hep hatırlayıp gülümsemek istiyorum. Aslında ne güzel olurdu canım ülkemde herkes birbirini yemese, protesto diye oraya buraya milyonlarca lira zarar vermese, yasadışı örgüt yanlısı insanlık dışı varlıklar izinsiz gösteri yaparken zavallı ilkokul öğrencisi çocukların biber gazıyla gözleri yanmasa, masum insanlar ölmese ne güzel olurdu...

:(

2009-10-05T12:21:00.000-07:00

Neden herkes kavga ediyor anlamıyorum. Bugün yine haberlerde baktım herkes birbirine girmiş. Öğrenciler devletin başkanına bağırıyor, biri gitmiş DİSK başkanını vuruyor, diğerleri mayın döşemiş ve sivilleri öldürüyor, 11 yaşında bir çocuk okulda pompalı tüfekle dehşet saçıyor, korsanlar gemi kaçırıyor, polis biber gazı sıkıyor, vs vs. Ne kadar iğrenç bir dünyada yaşıyoruz. Oysa ki hayat ne kadar kısa. Ortalama 70-80 yıl yaşıyoruz sadece. Ama bu hayatı da kavgayla, dövüşle geçiriyoruz hep. Kavgalardan, savaşlardan, egosunu tatmin etmek için başkalarına göz kırpmadan zarar veren herkesten nefret ediyorum. Tatmin olmak bilmeyen egolardan nefret ediyorum!!!

Singing in the rain...

2009-10-03T04:16:00.000-07:00

Bir Egeli olarak güneşi hiç sevmiyor olmam garip, değil mi? Bugün yağmur yağmak üzere gibi bir hava var İzmir'de. Bu yüzden kendimi daha iyi hissediyorum:)

Deniz, şarap, biraz da temiz hava...

2009-09-29T13:14:00.000-07:00

Şimdi oralarda bir deniz kenarında olmak vardı.
Ay tepemizden bize bakacaktı.
Balıkçı tekneleri dalgaların üzerinde dans edecekti nazlı nazlı.
Masamda bir kadeh beyaz şarap, biraz üzüm ve biraz da beyaz peynir.
Sonbahar da geldi, üşümek ne güzel olurdu şimdi deniz kokulu rüzgarda.
Şimdi Bozcaada'da olmak vardı, sevdiğim de yanımda...

patilerinizi yerim sizin! :)

2009-09-25T12:45:00.000-07:00

Şu hayvanlar ne tatlı oluyor. Hepsini çok seviyorum. Tabi sevgimi belli edebildiklerimi demek istedim:) Mesela kedicikler, köpekçikler, kuzucuklar, tavukçular, inekçikler, kuşçuklar... Ayyy çok tatlılar hepsiii. Ay yerim ben sizi yerim. Ben huzur buluyorum bu hayvanlarda gerçekten. Saatlerce sev, okşa, mıncıkla, hiçbir şey demiyorlar. Ses çıkarmıyorlar. Bayılıyorlar sevilmeye. Kedimi çok özledim. Bak aklıma geldi şimdi:( Sizi çok seviyorum cici hayvancıklar! Şu fotoğraf makinamızı bir tamir ettirelim, bol bol fotolarınızı çekicem sizin ve eklicem bloguma.

bana hobi gerek hobi...

2009-09-21T13:47:00.000-07:00

Bana bir hobi gerek millet. Bugüne kadar hep istedim ama hiç sürekli yapabildiğim ve "evet, ben bu işte iyiyim" diyebileceğim bir hobim olmadı. Seçeneklerim arasında aslında çok klasik şeyler var. Fotoğraf çekmek, resim yapmak, çanta modelleri tasarlamak(hmm belki bu pek de klasik sayılmaz), pastacılık kursuna gitmek ve güzel pastalar yapmak, çiçek yetiştirmek, vs. Aklıma yaratıcı birşey gelmiyor bir türlü. Kendime en yakın hissettiğim hobi çanta modelleri tasarlamak. Neden mi? Çünkü istediğim gibi bir çantayı hiç bulamadım. Ya deseni kötü oluyor, ya modeli, ya tokası, ya sapı, ya rengi. Ama mutlaka birşeyi kötü oluyor gördüğüm çantaların ve 'işte bu!' diyebildiğim bir model ile karşılaşmadım henüz. Benimki ihtiyaçtan hobi olacak bu gidişle. Şimdi bu yazıyı annem okusa "sen bu işlerle uğraşacağına bir çocuk doğur, al sana en güzel hobi" derdi. he he:) Tamam tamam, evet benim biraz canım sıkılmış. Çok mu belli oluyor? :)

bir dirhem et bin ayıp örtermiş yalanı

2009-09-18T04:43:00.000-07:00

Bugünlerde çok önemli bir problemim var. Kilo veremiyorum. Yemeklerden bir hayli kestim. Aç geziyorum neredeyse. Sadece 2 gün önceki yemekte normal yediğimden biraz fazla yedim. Onda da sadece zeytinyağlılardan yedim denebilir. Ama ne yazık ki kilo veremiyorum. Spor yapamıyordum son 1-2 haftadır, belki de bunun da etkisi var ama sonuçta metabolizma hızı diye birşey var. Günlük yakabildiğin kalorinin altında kalori alacak şekilde beslendiğin halde neden kilo verilmez ki? :(((

yemekkkk...

2009-09-17T09:30:00.000-07:00

Nihayet açıldı blog sayfam da yeni birşeyler yazabiliyorum. İki gündür uğraşıyorum. Benim bilgisayarımda mı yoksa genel bir sorun mu var bilemiyorum ama blogspot hep hata verdi. Genel bir durumsa ilgililere duyurulur. Yoksa değiştiricem adresimi ona göre! :)
Dün akşam Eliflerdeydik (Elif benim görümcem). İftar daveti vardı. Biz oruç tutamıyoruz ama severim ben iftar sofralarını. Sofra tahmin ettiğim gibi harikaydı. Yemekler çok lezzetliydi. Hele çok yiyemediğim (rejim yapmaya çalıştığım için) o pilav var ya o pilav, hayatımda çok az defa yemişimdir öylesini. Gerçekten nefisti. Beğendili et yapmış bir de. O da çok güzeldi. Zeytinyağlılar ise zaten benim ilgi alanım: börülce, kabak haşlaması, yoğurtlu havuç, kabak çiçeği dolması, cevizli peynirli nar ekşili roka salatası, kayınvalidemin yaprak sarması vardı. Hopur hopur yedim, dikkat ettiğime ve çok yemediğime kendimi inandırmaya çalışarak. Ama şişen mide yalan söylemeeeez. İş işten geçti bir kere. Sabah kalktım, tartıldım, bir kilo fazla çıktım yaa. Bir gün şımarıklık yaptık diye cezası bu mu olmalı hemen, haksızlık bu. Yiyip de kilo almayanlara öyle özeniyorum ki anlatamam.
Ben de poğaça yaptım götürdüm. Çok beğendiler. Tarifi internetten bulduğum ve ilk kez denediğim halde ben de çok başarılı buldum kendimi. Pastane poğaçası gibi oldu. Açma tadında böööyle:) Ben de yedim ya. Vicdan azabı duyuyorum. Of of!
Neyse işte, güzel bir akşamdı. Hamarat görümcemin ellerine sağlık:)

ühü ühü:(

2009-09-15T07:57:00.000-07:00

Nedense bugünlerde üzerimde bir şanssızlık var. Neye elimi atsam kurutuyorum. Canımı sıkıyor bu durum tabi. Çalışmak istiyorum artık, çok sıkıldım. Ama ne arayan var ne soran. Tek tük görüşmelere gidiyorum , üç ayda bir falan. Onlarda da görüşmeler çok iyi geçti diyorum, sonra nasıl oluyorsa benimle görüştükleri pozisyonlar için eleman almaktan vazgeçiyorlar. Pozisyon kapandı, şimdilik bu pozisyona eleman almaktan vazgeçtik, bir süre daha mevcut kadroyla devam etme kararı aldık vs. Duyduklarım hep böyle şeyler. Bana ne oldu böyle anlamıyorum. Eskiden ne kadar şanslıydım ben. Ne istesem olurdu. Hatta hep derdim benim birşeyi istemem yeter, Allah mutlaka bana er ya da geç verir istediğimi diye. Ama ne olduysa, artık biri büyü falan mı yaptırdı, nazar mı değdirdi bilemiyorum. Her işte bir hayır vardır diye diye kurudum artık. Eski şanslı günlerimi istiyorum ben yaaa:((
Mesela az önce telefonum çaldı. haber bekliyorum ya ordan burdan, heyecan yaptım, koştum hemen açayım diye. Yabancı bir numara arıyor. Yes tuşuna basıyorum açılmıyor telefon, başka tuşa basıyorum yine açılmıyor. Her tuşa bastım açılmadı. Sonra çat diye kapandı:( Hemen açtım teli ama ne olsa beğenirsiniz, benim gıcık telefonum numarayı hiçbir yere kaydetmemiş. Ne arayanlarda var ne cevapsızlarda, ne başka bir yerde. Bu kadar olmaz artık.
Bu şanssızlığın, uğursuzlukların üzerimden gitmesi için ne yapmam gerekiyor, biri biliyorsa söylesin lütfen...

Hayat...

2009-09-14T14:12:00.000-07:00

Hayat dediğin çok kısa aslında. Ben liseden mezun olalı 10 yıl olmuş bile. Bugün bunu düşündüm. O zamana kadar da işler tam tıkırında değildi elbet, hep birşeylere üzülür insan. Ama o zamanlar üzüldüklerimiz ne saçmaymış diyorum şimdi düşününce ve tadını çıkaramamışım diyorum o günlerin. Şimdi ise bambaşka tasaları insanın. Acaba bundan 10 yıl sonra bunlar da saçma gelecek mi düşünmeden edemiyorum. Hatta biliyorum, eminim ki saçma gelecek. O zaman da belki çoluk çocuk olacak, onların derdine düşeceğim. Ve bir de bakmışım yıllar geçmiş, ömür bitmiş.
Oysa yaşamak güzel.
Bahar gelince papatya toplamak, kışın sıcacık evinde bir yudum mis kokulu kahve içebilmek, baharda yüzünü yağmurla yıkayabilmek çok güzel. Sevdiklerin mutluysa sen de mutlusun. Bir gülümseme yeter içinin huzurla dolmasına. Çok şeye gerek yok bu hayatta. Dostların ve sevdiklerin hep yanında olsun, sevdiğin herkes sağlıklı ve mutlu olsun, e bir de sen de düşmemişsen çaresiz bir hastalığın kollarına, daha ne istersin bu hayattan...

Ben geldim! :)

2009-09-12T08:23:00.000-07:00

Hey millet! Ben geldim. Blog dünyasına sanırım hoşgeldim. Blogu olan sevgili dostuma özendim. Ve işte ben de geldim. Ama henüz acemiyim. Zamanla gelişecek, güzelleşecek bu blog umarım. Elimde geldiği kadar artık. Burda atış serbest. İstediğiniz yorumu yazabilirsiniz. Baksanıza havaya girdim bile. Sanki yüzlerce ziyaretçim olacakmış gibi...